ad. 1. Nie miałem na myśli oszukiwania urzędu skarbowego, a jedynie zdroworozsądkowe działanie. Czy takie rzeczy jak samochód, komputer, telefon, które wykorzystywane są do prowadzenia działalności wg Pana nie mogą być wykorzystywane również prywatnie? To by oznaczało, że taksówkarz po pracy ma jeździć drugim samochodem – prywatnym, a grafik ma mieć drugi komputer do celów innych niż grafika.

ad. 3. Rozumiem, że opisana przez pana sytuacja może się pojawić od czasu do czasu, ale nie zatrudnia Pan przecież pracownika, żeby oddać mu swoją część wynagrodzenia. Zatrudnienie ma sens, jeżeli praca tej osoby zwiększa przychody firmy o kwotę, która z nadwyżką pokryje jej wynagrodzenie. W przeciwnym wypadku zatrudnienie pracownika mija się z celem.

to co Pan pisze jest bardzo ciekawe a jeszcze bardziej teoretyczne i oderwane od rzeczywistości. Posiadam przedsiębiorstwo i to stosunkowo duże ,a le nie mogę zgodzić się z Pańskimi tezami i tak:
1. Tylko wtedy kiedy oszukujesz fiskus – Ja oddzielam koszty własne i koszty przedsiębiorstwa i nie „zawyżam kosztów”;
2. zgadzam sie na 90%;
3. Najpierw płacę pracownikom a dopiero jak coś zostanie to sobie. Niestety czasami nic nie zostaje;
4. Raczej musisz być do dyspozycji 24, ale to zależy od organizacji firmy więc mogę się zgodzić w 50%;

itd.
Czas mi się kończy, a rodzinka czeka.

Mimo wszystkiego życzę wszystkim odwagi w podejmowaniu inicjatywy!